Vol verwachting klopt mijn hart

Intro

Morgen. Dan ga ik van Utrecht naar Groenekan. Naar Georg In Der Maur.

Gips? Af!

Morgen. Dan is mijn linkerschoen aangepast. Zodanig dat ik zonder gips moet kunnen, ondanks dat mijn voet nog niet helemaal dicht is. Zo verbouwd dat ik er zonder verdere schade op te lopen op kan lopen. 8 december 2011 ging ik in het gips. Op ervaringsfeiten gebaseerd had ik er ergens halverwege maart vanaf moeten zijn. In ieder geval voor mijn verjaardag half april… Nou ja, ergens in mei dan. Toen was ik ineens na een paar hete dagen terug bij af. Letterlijk, weer aan de antibiotica en een gat net zo groot en diep als in december 2011. Bijna een half jaar en niks opgeschoten… Dan maar op vakantie zonder gips… Bijna dan… Pas de tweede week van september is een langzame, maar gestage verbetering ingezet. Ondertussen wel afscheid genomen van mijn vaatchirurg, die mij op haar terrein uitbehandeld verklaarde omdat ik geen vaatprobleem heb. Bleek uit de MRI, althans. En nu het beter gaat en ik mijn schoen schijn te kunnen gaan dragen, nu loop ik ook niet meer zo hard voor een andere behandeling, bij de orthopeed en/of met hyperbare zuurstof (die behandeling zou me een week of 8 full time kosten…).

Ik ben heel wat keren boos geweest op mijn lijf. Ben dat nog. Want ogenschijnlijk is er geen aanleiding voor dat niet-genezen van die klotevoet. Mentaal heb ik de afgelopen 325 dagen echt wel meer last van gehad dan fysiek. Daar heben lezers van dit soort blogs vaak genoeg over kunnen lezen. En op reageren. Nu is het moment om daar ‘dank jullie wel’ voor te zeggen!

En nu?

Morgen. Ga ik mijn verbouwde schoen aantrekken. En lopen. Rustig opbouwen, er is geen sprake van dat dat meteen hele dagen zal gaan. Geen optie. Want mijn voet is niet alleen al ruim tien maanden anders gewend, mijn hele linkerbeen moet ik reactiveren. Want dat luie kreng heeft al die tijd niks gedaan… Het gaat weer andere discipline vragen. Ik zie wel. Het vooruitzicht vind ik heerlijk, maar ik heb nog maar even geen al te hoge verwachtingen. Kijken of ik de controleafspraak met de orthopedisch schoenmaker op 9 november ongeschonden haal. Dat is de eerste mijlpaal na morgen…

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in (On)Gezondheid, Hoofdbrekens, Persoonlijk, Verzet. Bookmark de permalink .

3 reacties op Vol verwachting klopt mijn hart

  1. Lieve Ruud, blijf plz kritisch, vooral op je voet, want die speciale schoenmakers vergeten weleeens andere drukpunten. dat was de les van vandaag! Succes en geniet ervan! Ik geniet met je mee!
    Dikke virtuele knuff!

  2. Elly zegt:

    Succes de komende dagen met lopen, het lijkt me dat je dat weer zo’n beetje moet leren na een jaar gips. Je vrijheid zal beknopt zijn, maar ….. Als alles goed gaat, krijg je er een hoop voor terug. Nml je voet. Sterkte vooral dit weekend. Gr. Elly

  3. Jolka zegt:

    .. geniet van die mijlpaal. Blijf er maar even op zitten.. Wat goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s