Intro
Een uurtje of 90 heb ik het volgehouden. 0 tweets verstuurd in 90 uur, dat was mij al bijna een jaar niet gebeurd. Het was even nodig, kennelijk. Maar de stealth mode is over, de stilte verbroken.
Duwtjes
Op Koninginnedag voelde ik weerzin tegen tweeten. Ik ben bewust wel mij TL blijven lezen, maar het bekoorde mij niet, ik vond het zouteloos en geneuzel. En ik dacht dat ik uit moest zoeken waar dat door kwam, de 24 uur voordat ik stopte had ik nog een slordige 15 tweets geproduceerd. What happened? Ik was echt van de radar tot gisterenochtend 2 mei, toen ben ik voorzichtig wat gaan DM’en. Dat beviel veel beter dan openbaar tweeten. En ik heb wat blogjes geschreven over mijn tweetloosheid. Het eerste duwtje kreeg ik uit een reactie van @petepel op zo’n blogje. Peter, die mijn blokkade herkende, er zelf ervaring mee had en gestopt was moet zoeken naar het waarom, naar de oorzaak. ‘Gewoon geen zin’, dat is verklaring genoeg. Dat was duwtje 1 terug naar tweeten. Vrij kort daarop DM’de ik wat met collega @StevenGort, die meldde dat sommige van onze Belastingdienstcollegae zich stoorden aan zijn #belastingdiensttweets, maar dat niet rechtstreeks als feedback aan hem teruggaven. Kijk, daar houd ik dus niet van, dat is voor mij reden om geprononceerder over mijn werk te gaan tweeten. Ik beloofde Steven mijn terugkeer, waarschijnlijk op 4 mei. Duwtje 2.
Ik ben weer zichtbaar
Alles kwam bij elkaar toen ik mijn blogs voor #WOT gepost had en daarvan kond deed op de site van @metkcom. Dat is een site, die zeker niet bij al mijn volgers vooraan staat om iets van mijn blog te lezen. Velen lezen vanaf Twitter, en daar had ik geen aandacht besteed aan mijn 3 blogs voor #WOT. Omdat ik als blogger toch wel gelezen wil worden, en liefst zoveel mogelijk, heb ik om een uur of half zes ’s middags op 3 mei 2012 mijn blogs op Twitter gepromoot. En dus tweet ik weer. Zonder dat ik weet waarom ik dat bijna 4 volle dagen niet kon. Nog voor zessen heb ik een eerste scherpe, zij het ongetagte werktweet losgelaten. Degenen, die zich aangesproken zouden moeten voelen, lezen die, daarvan ben ik zeker. En zo hebben de duwtjes samen mij teruggedreven naar het actief tweeten. Hoe dat er uit gaat zien, of dat hetzelfde allooi heeft als voor Koninginnedag, ik kan het niet zeggen. But who cares? I don’t. It just feels good to be back!
Welkom terug! Het was inderdaad rustig in m’n timeline…
Die rust gun ik je… Ook nu ik wel weer tweet.
Niet te veel woorden aan ‘vuil’ maken. Je had geen zin meer en nu weer wel en morgen misschien weer niet. Moet je overal altijd een verklaring voor hebben? Het is zo als het is.
Dank je voor je reactie! Nee, ik hoef niet altijd overal een verklaring voor te hebben. Maar enige zelfreflectie is hier voor mij wel op zijn plaats, want het is iets anders en minder simpels dan ‘geen zin meer en nu weer wel’. En die zelfreflectie hoeft niet tot een verklaring te leiden, daar heeft @petepel mij al van overtuigd. Want ik tweet dan wel weer, maar niet met het gevoel dat ik er voor Koninginnedag bij had. Dus is het nog even niet zoals het is… En ook daar is niks mis mee!
whahaha, ja hoor dat werktweets stoorden is voor jou een impuls!
dat geloof ik meteen lol, had hje alweer voorbij zien schieten!
ik heb ook alsnog een verlate WOT gescheven
Nou ja zeg, zo lolloig is dat niet,meen twitterblock waarbik mijn werk voor nodig heb om er doorheen te breken…. #mwoehahahahahaha
En die #WOT heb ik natuurlijk allang gezien #eagleeyedmonster
Ik vind het uitermate knap dat je jezelf weer hebt teruggeduwd – ik ben afgehaakt, zoals mijn dochter zegt ‘te antiek’ blijkbaar
Ik zou sowieso niet definitief afhaken, maar het stond me even echt tegen… En ‘te antiek’? Hoezo? Ieder kiest zijn of haar medium… Of geen medium, mag ook… Het is even antiek om de vrijheid om ergens NIET aan mee te doen niet te erkennen… Dus jouw dochter is ook antiek
)) Maar kom op, zeg… Twitter is zo leuk als je het zelf maakt. Laat maar weten als ik je kan volgen…